Zofia Anastazja, urodzona w roku 1887 w Warszawie, zmarła tamże w roku 1960

prymuska, skończyła gimnazjum ze złotym medalem, uczennica Pawłowa, lekarka z dyplomem summa cum laude z Sankt Petersburga, jako pierwsza kobieta i pierwsza Polka obroniła doktorat na Cesarskiej Wojenno-Medycznej Akademii

automobilistka, prywatna przedsiębiorczyni, kobieta nowoczesna

jako młoda dziewczyna skakała z dachu z parasolem

członkini Związku Równouprawnienia Kobiet Polskich, publicystka "Steru", współzałożycielka Stowarzyszenia Studentek Spójnia, feministka

osoba o "skażonym obliczu moralnym", "szkodnik społeczny", "doktor Sadowska wyzyskujący przewrotną miłość do kobiet dla celów osobistych", winna "nadużywania stanowiska lekarza celem wciągania kobiet do swoich praktyk miłosnych" i "demoralizującego wpływu na otoczenie w związku z jej homoseksualizem, niegodnego lekarza"

wykładała na na tajnych kompletach, członkini Polskiego Towarzystwa Pomocy Ofiarom Wojny, publicystka, działaczka społeczna

"wróg państwa i społeczeństwa"

córka szlachcica, nieutrzymująca kontaktów z rodziną

otwarcie adorowała kobiety i nie ukrywała swoich związków

oskarżana przez prasę o uwodzenie nieletnich dziewcząt, rozbijanie małżeństw, lesbijskie orgie, sadyzm, prowadzenie lesbijskiego domu publicznego, podawanie kobietom narkotyków

główna postać nagłośnionego przez media "skandalu starogreckiego" w połowie lat 20.

kiedy skandalizujące gazety codzienne opisały zarzucane jej praktyki, odwołała się do prawa, przegrała wszystkie procesy, ostatecznie sama stanęła przed sądem Izby Lekarskiej i została skazana na roczne odebranie prawa wykonywania zawodu

"przyznała się (...) wreszcie do tego, że jest lesbijką, (...) czemu uporczywie przeczyła zarówno w Sądzie Okręgowym, jak i w sądzie Izby Lekarskiej"

bohaterka kilkuset artykułów prasowych, mnóstwa dowcipów i satyrycznych rysunków


"posępny, shisteryzowany, zwyrodniały Aryman"


"genjusz, któremu mózg rozsadza czaszkę"


"Sadocha", "de Sade-Lezbowska", "dr Wsadowska", "Sad-dulska", "dr Z.S.", "panna doktór Sadowska", "burżujka Sadowska", "hr Zadowska"


wg gazet całowała po rękach Messalkę, która tytułowała ją "panem doktorem", podobno twierdziła, że największe powodzenie wśród kobiet w Warszawie mają Junosza-Stępowski i ona sama


miłośniczka sztuki


"to chłopię", "miły chłopak z Mazowieckiej", [stanowcza] "jak mężczyzna", "ubrana prawie po męsku", "o kroku wyćwiczonego szeregowca"


"krzykliwa", "wrzaskliwa", "jak z kabaretu", "wpadała do pokoju i zaczynała się przechwalać", "egoistka", "rzekomo najlepsza diagnostka w Warszawie"


"garbata", "szpetna"


"w kołach towarzyskich (...) nadal (...) przyjmowana"


"Robi wrażenie zimnej, a może tylko twardej, bezkompromisowej, kto wie, czy pod tym chłodem nie goreje wulkan temperamentu i namiętności nieopanowanych lub niedających się opanować pracą umysłową, społeczną, zawodową"


przypisywano jej "sadyzm chirurgiczny"


znajoma i przyjaciółka najbardziej wpływowych osób w międzywojennej Polsce, niemal całkiem nieobecna we wspomnieniach, zasłużona działaczka, niezauważana przez badaczki i badaczy"


zawsze się przychylnie o niej odzywano", "jako lekarz (...) jak najsumienniejsza i jak najtroskliwsza"

"ma (...) jakiś niesamowity wpływ"


aryjka


orientację heteroseksualną nazywała "tak zwaną >normalną<" "drogą życia płciowego", twierdziła, że "homoseksualizm jest tylko odmianą przyrodzoną, nie chorobą lub wstydem"


"homoseksualistka czynna", która "nie rozumie, że jej zboczenie jest co najmniej nienormalne", "niebezpieczna dla swych pacjentek", "tym niebezpieczniejsza, że przy braku hamulców (...) posiada zdolności umysłowe i mocną, żądną panowania wolę"

 

 

 

biogram 

 

 

 

fejsbuk